Fener fark atsa çok sevinecektim...

Maçı tek cümle ile özetlerim: Favori olanın koşmaya tenezzül etmeden sahada gezinerek bitirdiği, şapkadan tavşan çıkarmak isteyen tarafın ise kelimenin tam anlamıyla canını dişine takarak, varını yoğunu sahaya dökerek oynadığı maçta gol sesi çıkmadı... Ya da başka bir deyişle kendisinden kat be kat büyük bir kanaryanın sinesinde sokacak boşluk arayan çalışkan bal arısı ile o arıdan kurtulmak için gaga göstermeyi yeterli sanan tembel bir kuş arasındaki mücadele ikinci raunda kaldı.

"Bu mu Fenerbahçe farkı?" diye sorduğumda bana kızanların, neden Fenerbahçe'yi ligde hâlâ açık ara önde olmadığından dolayı kınadığımı anladıklarını sanırım...

Sahada tüm gücüyle yırtınarak oynayan bir takım ve hiç oynamayan bir takım var ve sonuç: 0-0... Diyorlar ki "ah Hakan o golü atacak ki?" Ne olacaktı sanıyorsunuz o zaman. Uyuyan yıldızları uyandıracak ve "aa sahada maç varmış" dedirtecektiniz ve görecektiniz hanyayı, konyayı...

Bu maçın kolay olmayacağını, Galatasaray'ın canını dişine takarak oynayacağını bilen ama Fenerbahçe'nin farklı kazanmasını canı gönülden isteyen biriydim. Çünkü “Sahaya 11 metin çıktı” diye romantik Galatasaraylıların gönlünün hoş edileceğini biliyordum, “Brezilya 0, Türkiye 0” gibi bir cümle bulup birini övmek yerine aşağılamaya müsait olan kitleleri kandırarak, gerçekleri gizleyeceğini de tahmin ediyordum..


Herkes bu maçı "Fenerbahçe kalesine pota asarız" diyen o süper Galatasaray kadrosu ile "Fenerbahçe'nin ölüsünün" arasında oynana ve Jhonson'un "Aslan terbiyeciliği" yaptığı 1-0'lık maç ile kıyasladı ve Galatasaray kazanır dedi ama yanıldı. Çünkü ne Fenerbahçe rakibini o "terbiye edilen" Galatasaray kadrosu gibi ezmeye yeltendi ne de Galatasaray haddini bilerek kendini savunmak zorunda kalıp, "yaratana sığınarak bir gol arayan" mazlum takım çaresizliği içindeydi.

Çünkü istiyordum ki takke düşsün kel görünsün; doğru olanı yaparak dünya sıralamasında kendine yer arayan takım ile o takımın bu günlere gelmesini sağladığı halde yaptığı yanlışlar ve uyguladığı "köylü siyaseti" ile kendini acınacak hallere düşüren takım arasındaki fark ortaya çıksın... Olmadı. Yanlış olanı yapan, doğru olanı yapana göre nispeten üstün oynarak maçı 0-0 bitirmeyi başardı.?



Düşünün ki o takımlardan bir tanesi Anelka ve Appiah gibi dünya yıldızlarını isteyenlere vermemek için elinden geleni yapıyor ve onları ikna edemeyince "ne yapalım git bari" diyerek seneye hangi yıldızı alıp onun formalarını satacağını düşünürken, diğeri geçen sene mendil açarak günü kurtarmak suretiyle ayakta kalmış, buna rağmen ders almayarak transferde en az diğeri kadar para ödeyerek aldığı futbolcuları sahada 4-5 maç oynatabilmiş...

Şİmdi bu takımlardan ikincisi yense ne olur, yenmese ne olur? Futbol bu her sonuç var, Galtasaray galip de gelebilirdi, bu Fenerbahçeyi kötü takım, Galatasaray'ı iyi takım mı yapacak mı? Tabi ki hayır, sadece beceriksiz Galatasaray yönetimi romantik seyircilerin gönlünü kazanacak ve kendisini rahatlatacaktı (ki hâlâ bunu yapma şansları var)... Biz bu mantığı iyi biliyoruz çünkü zamanında böyle çok kandırıldık, "Galatasaray'ı yenelim, şampiyonluk da kupa da istemeyiz" dedirtilecek kadar kötü yönelitilyordık üstelik... Ama ne oluyordu, Galatasaray'ı yendiğimizle kalıyorduk... Ama sezonları yine "Acıların takımı" olarak bitiriyorduk.... Bu mantık iyi bir matık değildi. Ne zaman ki "Boş ver Galatasaray'ı yenmeyi, bize destanlar yazdıracak kadrolar kurun" demeye başladık iş değişti. "Ali Şen Başkan Fenerbahçe şampiyon" devri bitti. Ve ortaya Avrupa devlerinin bile karşısına çıkarken "iki kere düşündüğü" bu takım ortaya çıktı. Henüz istenilen seviye ve güçte değil ama doğru yolda ilerliyor...

Yani kimse kendini kandırmasın. Galatasaray bu kafa ile gittikçe Feneri kupadan ekese de şampiyon da olsa düştüğü bataklıktan kurtulamaz. Zihniyetin değişmesi şart...

Fenerbahçe'ye gelince, kalite farkını, "puan farkı" ve "tur farkı"na çeviremediği sürece, seyircisi Galatasaray maçları ile teselli arar hale dönecektir ki işte o zamanlar halini tarif etmek için ona "acıların takımı" demek de sanırım tarif için yetmeyecektir...

Beni yanlış anlamayın, bütün bunları bir dönem sadece Galatasaray’ı yenmekle övünen bir takımın yanlışlarını alkışlamış biri olarak ve Galatasaray’ın o eski efsanevi gücüne ulaşmasını uman biri olarak yazıyorum…

Çünkü ben artık delikanlılık çağına gelen oğlumun hâlâ Fenerbahçe ile Galatasaray maç oynayacağı hafta “Yaşasın bu hafta yine GB maçı var, Fener yenilir mi diye düşünmeyeceğiz” diye sevinmesinden rahatsızım ve onun gerçek rekabetin güzelliğini artık tadıp, yaşamasını ve Fenerbahçe Galatasaray maçlarının favorisinin olmayacağını öğrenmesini istiyorum. Ama bu kafalar o özlenen Galatasaray’ı geri getirmeyi başaracak kafalara benzemiyor…

Bekleyelim görelim, bakalım zaman ne gösterecek...