Galatasaray Kadıköy’ü unutsun

Fenerbahçe sahaya her zamanki bildik diziliş ve oyun hamleleri ile çıktı. Galatasaray ise alışılmışın çok dışındaydı. Fenerbahçe 4-4-1-1 tek forvet artı çift ön libero Galatasaray ise 4-4-2 çift forvetle oynadı. Galatasaray’ın farkı çift forvet oynamasına rağmen savunma bloğu ile 4’lü orta sahayı birbirine çok ama çok yakın tutmasıydı. Sağda Uğur, Serkan; solda Volkan, Arda, ortada Servet-Emre, Barış ile Mehmet Topal’a adeta yapışık oynadı. Bu ikililerin arasındaki mesafe maç boyunca adımlarla sayılacak kadardı. Böyle olunca Fenerbahçe her zamanki hücum sistemi olan bekleri öne çıkarma hamlelerini yapamadı ve Alex ile Semih sonrasında da Kezman devamlı yalnız kaldı. Soldan Uğur Boral bindirme yaparken, Roberto Carlos arkasındaki Serkan’ı yalnız bırakmamak için hiç öne çıkamadı. Sağda da Gökhan bindirirken Deivid, Arda tarafından tehdide uğradığı için yardıma gidemedi. Böyle olunca Fenerbahçe açısından maç bir daha açılmamak üzere kitlenmiş oldu.

Galatasaray planlı Fenerbahçe ise plansız başladı maça. Sonuçta Galatasaray’ın planı ile kitlenen maç son yılların en zevksiz derbisi olarak kayıtlara geçti. Tabi derbi olduğu için illa da bol gollü oynanacak diye bir kural yok. Sonuçta bu maç eğlencelik değil, hiçbir futbolcu hiçbir teknik adam izleyenler zevk alsın diye maç oynamaz, izleyenler zevk alsın diye kimse oyun stratejisinden ödün vermez. Bundan daha doğal şey de olamaz.

Galatasaray’ın planı Fenerbahçe’yi kilitlemekti bunu maçın hemen başında başardılar sonrasında da Fenerbahçe’den daha net 2 pozisyon buldular, maçı alabilirlerdi. Hele ikinci yarının ilk 15 dakikasında Galatasaray kontrolü tamamen eline almışken 60. dakikada Feldkamp bir anda Hakan Şükür’ü çıkarıp yerine Ayhan’ı aldı ve hücumu daha fazla düşünmek istemedi. Zaten Galatasaray bu değişiklikle tek forvet kalınca Fenerbahçe oyunda dengeyi sağlamakta geç kalmadı.

Fenerbahçe’nin maç öncesi 7’den 70’e favori gösterilmesi hiçbir işe yaramadı. Galatasaray yıllar sonra ilk kez Fenerbahçe’yi Kadıköy’de yenme fırsatı buldu ama değerlendiremedi. Bir de şu var Fenerbahçe’yi bir daha böyle yakalamak çok zor olur.

Maç bitti Galatasaraylı futbolcular saha içinde sevinmeye başladı, hatta bu sevinçlerini tribünlere gidip, taraftarları ile bile paylaştılar. Ama niye sevindiler anlamak mümkün değil.
8 sene sonra ilk kez yenilmedikleri için sevinmiş olabilirler mi acaba?

Bu kupa maçıydı 0-0 sona erdi. Şimdi ikinci maçta düğüm çözülecek. 0-0’a kim sevinsin kim üzülsün? Nasıl bir garantisi ya da avantajı olabilir ki bu skorun. Sadece ‘hiç yoktan iyidir’ anlamında bir tesellisi var.

Zira Galatarasay Sami Yen’deki maçta turu geçmek için Fenerbahçe’yi yine mağlup etmek zorunda. Oysa Fenerbahçe’ye beraberlikler yarıyor. Bu tür deplasmanlı eleme maçlarında ikinci maça götürülecek en büyük avantaj 3 ihtimalden ikisini cebe atmaktı Fenerbahçe bunu yaptı.