İçinize sindi mi?

İçinize sindi mi?
Allah’tan Ümit son dakikada golü attı da hakemi “o kadar çalıştım bu maçı Fener’e yedirmem” diyerek dillere destan bir gol atmaktan kurtardı. Zaten o gol de olmasa inanın hakem önüne inen topu ağlara gönderip "pardon" da diyebilirdi.. Öyle bir maç yani...


Evet, Hatice’yi bırakalım ve neticeye bakalım. Neticeye bakınca Galatasaray “sarı kırmızı bir destan” yazdı ve galip. Yendiği takım da Sevilla karşısında gücünü ispatlamış bir dev... Olabilir, Fenerbahçe’de bir zamanlar UEFA kupasını kazanan Galatasaray’ı devirmekle avunurdu. “Galatasaray’ı yenelim de şampiyon olmayalım” diyen hastalıklı bir ruh yapısını biz de yaşadık bir dönem. Yanlış bir ruh yapısıydı ama en azından aldığımız galibiyetler şöyle ya da böyle içimize sinerdi. Peki, siz Galatasaray’ı gerçekten sevenler, böyle bir galibiyet içinize sindi mi? Sarı kırmızı kartların havada uçuştuğu bir gecede eli kolu bağlanmış bir rakibi hakem desteği ile yenmekle övünmek gerçekten size yakışır mı?

Ben kendi adıma itiraf edeyim ki ne olursa olsun 1-1'lik bir beraberlik sonrası Fenerbahçe tur atlasa da böylesini içime sindiremezdim... Çünkü maç 11’er kişi ile eşit koşullarda oynansa belki de büyük ihtimalle Galatasaray Fenerbahçe’yi yine yenebilirdi…

“O muhteşem Galatasaray seyircisinin hakkını verelim ve onları da 13. oyuncu kabul edelim” diyenler olabilir… Ama kötü yöneticiler ve takımı kolaya kollaya bu hale düşüren "futbol sahalarının Ergenekon çeteleri" yüzünden Fenerbahçe galibiyetine susamış o masumları, bu cinayetin ortağı olarak görmeyi ezeli rekabetin onuru adına bir Fenerbahçeli olarak ben kendime yakıştıramam…

Neticede her maç sonrası kuluçkasından çıkarttığı yumurtalarla gündeme damga vurmayı başaran yöneticilerinin de dediği gibi "Fenerbahçe karşısındaki şansızlıklarını böyle saçma sapan bir galibiyetle de olsa kırmanın sevincini" yaşamakta son derece haklılar...

Ama umarım kendilerini Şükrü Saraçoğlu'nda 0-0 berabere kaldıkları için sevinecek kadar aciz duruma düşürüldüklerinden dolayı kınadığımda ne demek istediğimi anlamadığı için bana sövüp sayan o masum olduğuna inandığım gariban taraftarlar (Romantik ve sadece neticeye bakıp sevinmekle yetinen erdemli seyircileri hariç tutuyorum) Almanya'da yaşanan 5-1'lik, Ali Sami Yen'de yaşanan 1-0'lık hezimet ve daha da kötüsü hakemi de yanlarına alarak zar zor yenebildikleri Fenerbahçe karşısındaki hezimetlerinden sonra (Bazıları bunun adına hâlâ utanmadan saçma sapan da olsa zafer diyebiliyorlar ki mahsuru yok zaten benim eleştirdiğim de zaten hep haklı çıkıp çiğ ruhluluktur) ne demek istediğimi anladınız mı?

Düşünün Fenerbahçe sahaya 11 kişi çıkıyor karşısında 12 kişi. (Hiç bir şey yapmadan Galatasaraylı Arda ve Sabri'nin arkadan dalışlarını seyreden yan hakemleri de bu sayıya dâhil etmiyor ve "etkisiz eleman" sayıyorum) Daha dakika 20 olmadan 12'ye karşı 10 kişi kalıyorsunuz... Eyvallah... Lugano’yu savunamam. Hakem ilk pozisyonda takdir hakkını kullandı ve ikinci de kesinlikle haklı idi. Ancak, Galatasaraylıların arkadan yaptığı faulleri ve itirazları seyretmesine ne diyeceğiz? (Ki ilk maçta da Galatasaray’ın daha ilk yarıda iki kırmızı kart görmesi gerektiğini ama hakemin o faulleri seyrettiğini belirtmiştim.)

Hakem 10 kişi kaymış Fenerbahçe’nin karşısında 12. Galatasaraylı gibi dikilince Fenerbahçe’nin belini doğrulması beklenemezdi.

Ama Fenerbahçe ruhu bu... Kolay sindirilebilir mi?

Gökhan diye bir genç delikanlı çıkıyor sahneye. 6-7 kişiyi çalımlayarak kaleye kadar iniyor ama son hamlede istediğini yapamıyor. Bir daha deniyor olmuyor. Ama yılmıyor ve öyle bir gol atıyor ki Galatasaray tribünleri bile karşısında saygı duruşuna geçiyor...

Sen misin hakemi arkasına almış ve o dakikaya dek sahada iki kişi fazla oynayan Galatasaray'a gol atan... Al sana da bir kırmızı kart. Bahane mi yok üstünde sarı lacivert forma var, yetmez mi?

Fakat yine olmuyor Galatasaray sahada 3 kişi fazla oynadığı maçta son 15 dakika içinde gol bulamıyor. Gol bulamayınca iyice sertleşiyor. Ama yapılan faullere yine kart yok… Hakem penaltılık bir pozisyon bulsa affetmeyecek ama hayret ceza alanı içinde öyle bir pozisyon olmuyor! O da sürekli ceza alanı dışında bulduğu pozisyonlarla Lincoln’ü Galatasaraylı yapmaya çalıştı ama o da olmadı.

Ve son anda Ümit Karan'ın vurduğunu o öldürücü kroşe...

Allah’tan Ümit son dakikada golü attı da hakemi “o kadar çalıştım bu maçı Fener’e yedirmem” diyerek dillere destan bir gol atmaktan kurtardı. Zaten o gol de olmasa inanın hakem önüne inen topu ağlara gönderip "pardon" da diyebilirdi.. Öyle bir maç yani...

Peki, ne oluyor? İşte Fenerbahçe'nin Rocky Balboa gibi yenilirken bile galip geldiğini, yediğini tüm yumruklara rağmen "En büyük benim" dediği sahne yaşanıyor o anda. Maç bitmiş hakem belki santra bile yaptırmayacak kadar rakip takımın elemanı gibi savaşıyor. Ama işte o anda Semih ve Alex kaleye giren topu alarak orta sahaya koşuyorlar... Onları kimse görmüyor çünkü kale önü kızıl kıyamet... Volkan hiçbir şekilde savunulamayacak bir şekilde belki de maçtaki tek doğru çıkan kartı görüyor... Dedim ya tahrik mahrik savunması yok bunun... Ama bırakın siz orayı orta sahaya koşan o iki cengâvere bakın.

İşte o ruhtur Fenerbahçe'yi "saçma sapan bir mağlubiyet" sonrasında bile en büyük kılan... Ve işte "böyle saçma sapan bir galibiyetle de olsa Fenerbahçe karşısındaki şansızlığımızı kırmamız sevindirici" diyen ruhtur bir zamanlar her derbi maça üç ihtimalli diye giden Galatasaraylı seyircileri Şükrü Saracoğlu'nda 0-0 karşısında zafer sevinci yaşatan...

Saçmalaya saçmalaya Avrupa devi bir takımı ezeli rakibi karşısında kazanırken bile utanmaya mahkûm edenler kongrede yeniden aday olup üyelerden oy isteyecekler... Nereye kadar saçmayacaklar biliyor musun? Türkiye'de kollana kollana Avrupa'da kollayan hakem bulamadığı için bir düzine gol yiyecek hale gelecek kadar... Trömsö hezimeti yetmedi, Leverkusen hezimeti yetmedi. Hiç değilse artık Türkiye'de kazanırken dahi gerçek anlamda sarı kırmızılı renklere gönül verenleri utandıran "bu saçma sapan zafer" yetsin artık futbol sahalarına veda etmenize... Yoksa sonuç dediğim gibi düzineye kadar gidecek bu ilkel yöneticilik mantığıyla...

Şimdi sevinebilir ve "nasıl geçirdik" diye sövmeye kaldığınız yerden devam edebilirsiniz ezelden beri saygı duyduğum ve üç beş fanatik yüzünden asla o saygıdan zerre kadar taviz vermeyeceğim Galatasaray seyircileri. Gün sizin. Şenola Cimbom, şenola...

Özel Notlar:

Volkan’ı kınıyorum. Maçta tahrik olup sinirlenerek tekme atmasını insan psikolojisine bağlayabiliriz ve yanlış olmasına rağmen hoş görebiliriz ama daha sonra da yaptığını savunması bir Fenerbahçeli olarak kendisine yakışmadı…

Nihat Özdemir’i de kınıyorum. Fenerbahçe gibi her alanda Türkiye’nin çağdaş öncüsü olmaya soyunmuş bir takım yöneticinin hâlâ “seyircimizin bu hakeme yapacaklarına engel olamayız” gibi çağdışı, ilkel ve ancak Adnan Polat gibi çağdışı şovmen yöneticilere yakışacak sözleri bir Fenerbahçe yöneticisine yakıştıramadım…