Sözün bittiği yerdeki cenazeler!

Ahmet Çakır-Zaman

Sözün bittiği yerdeki cenazeler!
Nasıl bir maç olabileceğini tahmin etmek zor değildi aslında. Hedefini ve havasını kaybeden öteki takımlar gibi Galatasaray'ın da taraftarını 90 dakikalık bir işkenceye davet ettiği baştan biliniyordu. Bu işkenceye tanıklık etmemek için maça gitmeyip televizyondan izledim.
Şunu içtenlikle söyleyebilirim ki Galatasaray'ın son yıllardaki en utandırıcı maçlarından birine TV'den tanıklık etmek de aynı derecede azap vericiydi. Helal olsun o taraftara ki bu sezon dünya gözüyle Ankara'da son kez izleyeceği takımına düpedüz şampiyon muamelesi yapıyordu.

Bülent Korkmaz, haftalardır ayakta durmakta zorlanan takımın temel direklerinden birini dışarıda bırakarak maça nasıl baktığını ortaya koydu. Elbette ki bitmiş bir sezonda Yaser'e şans vermek, her durumda ne yapacağı belli olan Ayhan'ı oynatmaktan daha önemli olabilirdi. Ancak o Yaser'in 2 metreden topu kaleye yuvarlayabilmesi, arkasında kalmış rakibin penaltı ve kırmızı karta zorlayacak beceriyi göstermesi gerekiyordu.

Sarı Kırmızılı takımda oynamaya çalışan tek adam Barış Özbek'ti. Savunmada o, ortaalanda o, göl bölgesinde... Böyle laflar etmekten hoşlanmam ama arkadaşlarının ona bakıp utanmaları gereken bir durum vardı ortada. Oynuyormuş gibi yaparak da kazanabilecekleri kanısındaydılar. Öyle ya, kağıt üzerindeki değerleri belki de rakibin 10 katıydı. O nedenle top gidip kendikendine rakip kaleye girerdi. Hele o Baros'un bugüne kadarki 19 golü nasıl attığını sorduracak beceriksizliği! Haftalar önce küme düşmüş rakip takım gole kendilerinden çok daha yakındı. Kılpayı dışarı giden toplar, De Sanctis'in elinden kaçırdığı topun ağlara gitmek yerine direğe takılması gibi soğuk terler döktüren durumlar bile kimsenin uyanmasını sağlayamadı. Çünkü dükkanı çoktan kapatmışlardı ve 'Çabalama kaptan, ben gidemem!' boyutuna geçmişlerdi...

Hacettepe, karşısında Galatasaray'ın sadece formasının bulunduğunu ilk 20 dakikada farketti. Veda maçlarını oynadığı ligde en kolay kazanabileceği maçın bu olduğunu da ilerleyen dakikalarda gördü. Sonra da hemen hiçbir zahmete girmeden bunu uyguladı. Oyunun en eğlenceli gelişmesi, Bülent Korkmaz'ın takımın artık gol atacağından umut kesip hiç değilse yemesini önlemek üzere yaptığı hamleyle geldi. Yaser'in yerine giren Volkan yenilen goldeki uyku durumuyla başrolü üstlenirken 'Ben daha oyuna girmedim ki!' der gibiydi... Hasan Şaş oyuna alınırken gözlerimize inanamadık! Böylece Korkmaz, bırakın gelecek sezonu, bundan sonraki maçlarda GS teknik direktörlüğü yapmak gibi bir niyetinin olmadığına ilişkin dilekçesini yazdı. Olabilir ama durum bundan çok daha korkunçtu. Korkmaz, bu değişiklikle ne yaptığını bilmez bir görünüm verip Hasan'ı kepaze etti. Yazık! Özellikle ikinci gol öncesi bomboş durumda 3 metreye pas veremeyip topu kaptıran Hasan, o muhteşem futbol hayatını bu tür rezaletlerle heder ediyor...

Hacettepe'nin genç kalecisi Ercüment'in maçın yıldızı olduğunu söylemiş olalım. Çoktan düştükleri halde bu onurlu mücadeleleri için de onları kutlamayı unutmadan... a.cakir@zaman.com.tr