Lideri, biraz da lider performansı belirledi

Zeki Çol-Zaman

Lideri, biraz da lider performansı belirledi
Çok değil, sizi 10 gün öncesine götürmek ve şampiyonluk yarışının aktörleri neden rol değiştirdi sorusunun yanıtıyla, o günden bir örnek vererek buluşturmak istiyorum. Hani şu, Sivasspor'un Gaziantep'te Gaziantepspor'a, Beşiktaş'ın da sahasında Fenerbahçe'ye yenildikleri 3 Mayıs Pazar gününün maç sonlarına.
O güne ait, çok önemsediğim ve zirvenin kaderini etkilediğini düşündüğüm, iki farklı, iki çok anlamlı mesaj var:

Bülent Uygun, daha önce söylediği benzer sözlerin bir tekrarını yapıyor ve "Lig bitiminde 1. sırada kim olur bilemem. Ama biz, gönüllerin şampiyonuyuz." diyor.

Mustafa Denizli ise "Bu takım şampiyon olamazsa bu mesleği bırakırım."

Biri buram buram duygusallık, diğeri müthiş bir iddiayı içeren bu iki mesajın açılımları şu:

Uygun, lâfı "Biz görevimizi en iyi şekilde yaptık. Bundan sonra da yapacağız. Ama sonuç ne olur, bilemem"e getiriyor.

Denizli ise "Bu iş burada bitmez... Ligi sonuna kadar kovalayacak ve hedefimize ulaşacağız"a.

Liderlik, farklı bir yeterlilik.

Bir yandan, tabii ki işinizi iyi yapacaksınız... Ama diğer yandan duygusal olmayacak, karamsar bir hava oluşturmayacak, en olumsuz koşullarda bile sorumluluğunu üstlendiğiniz gruba ya da kitleye moral, güven, umut verecek, hedef göstereceksiniz.

Şimdi bir an için kendinizi Sivasspor ile Beşiktaşlı oyuncuların yerine koyun... O mesajları aldıktan sonra ne yaparsınız?

Bir lider, "Biz çok önemli bir hedefe ulaştık. Şampiyonluk da hedefimiz. Ama ona ulaşır mıyız, ulaşamaz mıyız?" mealinde bir mesaj veriyorsa... Zaten kırılgan bir yapının oluştuğu ekibin, her şeyden önce motivasyonunu törpüler... Sorumluluklarını azaltır. Görevi yapmış olmanın huzuru içinde bir rehavete kapılmasına yol açar.

Ama bir lider, "Sonuna kadar bu mücadelenin içerisindeyiz ve mutlaka biz kazanacağız. Bunun için kariyerimi ortaya koyarım." mealinde bir mesaj veriyorsa, morallerin sıfırlanma aşamasına geldiği ekibi silkeler, kendine getirir... Özgüvenini artırır... İnancını pekiştirir... "Bu adam bu kadar iddialı konuşabiliyorsa, demek ki bize inanıyor." düşüncesiyle buluşturur, mücadele gücünü adeta doping yapmışçasına apayrı bir çizgiye taşır.

Bizde ne yazık ki, lider konumundaki çoğu teknik adam, hangi ortamda ve aşamada ne söylemesi, nasıl davranması gerektiğini pek bilmiyor. Her uzatılan mikrofona, her soruyu yanıtlayarak ve kendinin farklı olduğunu hissettirmeye çalışarak abuk sabuk şeyler de söyleyebiliyor. Çoğu kere zamansız, gereksiz, anlamsız gündemler oluşturarak hem takımlarına hem kendilerine zarar verebiliyor.

İyi teknik adam olmak, artık takımı fizik, teknik, taktik, strateji yönlerinden iyi hazırlamak anlamına da gelmiyor.

Teknik adam, her şeyden önce lider. Bir takımın, bir camianın, bazen ülke futbolunun milyonlarca insanla buluşan sesi, görüntüsü, düşüncesi, ufku, inadı, elçisi. Bazen onun ağzından çıkacak bir yanlış kelime ya da yapacağı bir hatalı hareket, tıpkı bir bumeranga dönüşüp kendisini de ekibini de camiasını da yaralayabiliyor.

Bülent Uygun çok başarılı bir teknik adam. Her geçen gün kendisini biraz daha geliştiriyor. Sivasspor, bugün eğer bu konumdaysa en büyük paylardan biri ona ait. Ama hâlâ çok duygusal... O duygusallık içerisinde çoğu zaman ağzından çıkan lâfın nerelere gideceğine dikkat etmiyor. Ve mesleğinin ilk yıllarında olmanın getirdiği deneyim eksikliğinin sancılarını çekiyor. Bunun adına dilerseniz, "büyüme sancıları" da diyebilirsiniz.

Mustafa Denizli ise yılların getirdiği birikimi, sadece takımı değil, kulüp ve kamuoyu ilişkilerini de yönetirken en önemli artı değerlerinden biri olarak kullanıyor. Ve sonuçta, lig liderliğini takım performanslarının yanı sıra önemli ölçüde lider performansları da belirliyor.